యేసుతో ప్రతి ఉదయము-DAY-77|నిజమైన సాన్నిధ్యం – హృదయ పవిత్రత (True Presence – Purity of Heart)
“నీ సన్నిధిని సంపూర్ణ సంతోషము కలదు. నీ కుడిచేతిలో నిత్యము సుఖములు కలవు” (కీర్తన 16:11)
మనము దేవుని సన్నిధిలో జీవించు కొలది మన సంతోషము విస్తరిల్లుచుండును. సంపూర్ణ సంతోషము లభించు స్థలమిదే. తమ పేర్లు జీవగ్రంథమందు వ్రాయబడియున్నవని సాక్ష్యమియ్యగల అనేకులు గలరు. అయితే దేవుని సన్నిధిలో సదా జీవించుచున్నామని మాత్రము వారు చెప్పజాలరు. దేవుని బిడ్డలతో నివసించుట సాధ్యమే, వారితో కూడి ఆరాధించుట సాధ్యమే. అయితే ప్రభువుతో లేశమాత్రమైనను సంబంధములేక యుండవచ్చును. ప్రార్థన కూటములో కూర్చుండవచ్చును. అయినను ప్రభువు సాన్నిధ్యమును ఎరుగకుండవచ్చును. ఆయన సహవాసమందు ఉండునది, లేనిది కూడా తెలియక ఉండవచ్చును.
ఆయన సన్నిధి గుర్తింపు నీకు లేని యెడల నీకు సంపూర్ణ సంతోషము లేదు. దీనికి అనేక కారణములుండవచ్చును. నీ స్వంత తప్పు కూడా అయి వుండవచ్చును. దేవుని బిడ్డగా ఆయన యెదుట నీ హృదయము పవిత్రముగాను, నీ మనస్సాక్షి సరియైనదిగాను ఉండిన యెడల ఆయన సన్నిధిని గ్రహించి తెలిసికొని తప్పక అనుభవించగలుగుదువు. ప్రేమగల, సజీవుడైన దేవుడు తన సన్నిధి యందు జీవించు రహస్యమేమిటో తన ప్రజలు తెలిసికొన వలెనని ఉద్దేశించి యున్నాడు గనుక నీవది తెలిసికొనవలెననునదియే మా ప్రార్థన.
కథ: నిజమైన సాన్నిధ్యం
ఒక ఊరిలో ఒక పెద్ద దేవాలయం ఉండేది. ఆ ఆలయానికి ప్రతిరోజూ వందల మంది భక్తులు వచ్చి ప్రార్థనలు చేసి వెళ్లేవారు. అదే ఊరిలో ఒక పేద శిల్పి ఉండేవాడు. అతను చాలా నిరాడంబరుడు, దేవుడంటే ఎంతో భక్తి.
ఒకరోజు ఆ ఊరి ప్రెసిడెంట్, ఊరిలో అందరికంటే పెద్ద ప్రార్థన కూటాన్ని ఏర్పాటు చేశాడు. అందరూ కొత్త బట్టలు వేసుకుని, రకరకాల నైవేద్యాలతో వచ్చారు. శిల్పి కూడా తన పాత బట్టలతోనే వచ్చి ఒక మూలన నిశ్శబ్దంగా కూర్చున్నాడు. ప్రార్థనలు జరిగాయి, పాటలు పాడారు, అందరూ ఎంతో హడావిడి చేశారు.
కూటం ముగిసిన తర్వాత ప్రెసిడెంట్ గర్వంగా, “ఈరోజు దేవుడు మన ప్రార్థనలు విని ఎంతో సంతోషించి ఉంటాడు” అన్నాడు.
కానీ ఆ రాత్రి, ఊరి పెద్దకు ఒక కల వచ్చింది. కలలో దేవుడు కనిపించి, “ఈరోజు ఆ కూటంలో కేవలం ఒక్కరి ప్రార్థన మాత్రమే నన్ను తాకింది” అన్నాడు.
మరుసటి రోజు ఉదయం ప్రెసిడెంట్ ఆరా తీయగా, దేవుడు చెప్పిన వ్యక్తి మరెవరో కాదు, ఆ మూలన కూర్చున్న పేద శిల్పి అని తెలిసింది. ప్రెసిడెంట్ ఆ శిల్పి దగ్గరకు వెళ్లి, “నువ్వు నిన్న అంత పెద్ద కూటంలో ఏం ప్రార్థన చేశావు? దేవుడు నీ ప్రార్థననే ఆలకించాడట!” అని అడిగాడు.
దానికి ఆ శిల్పి వినయంగా, “అయ్యా, నేను పెద్ద పెద్ద ప్రార్థనలు చేయలేదు. నా హృదయంలో ఉన్న లోపాలను, తప్పులను క్షమించమని అడిగాను. ‘దేవా, నా చుట్టూ ఇంతమంది ఉన్నా, నా చూపు, నా మనసు కేవలం నీ వైపే ఉండేలా నా హృదయాన్ని పవిత్రంగా ఉంచు’ అని నా మనస్సాక్షిని నీ ఎదుట పరిచాను, అంతే” అన్నాడు.
నీతి: మనం ఎంతమందితో కలిసున్నాం, ఎంత సమయం గడిపాం అనేదానికంటే, ఎంత పవిత్రమైన హృదయంతో దేవుని సన్నిధిని వెతికామనేదే ముఖ్యం.
ప్రార్థన (Prayer)
“ప్రేమగల మా పరమ తండ్రీ,
ఈ పరిశుద్ధమైన రోజును బట్టి మీకు స్తోత్రములు. నా హృదయము మీ ఎదుట ఎల్లప్పుడూ పవిత్రముగాను, నా మనస్సాక్షి సరైనదిగాను ఉండుటకు సహాయము చేయండి. నా చుట్టూ ఉన్న లోకపు ఆకర్షణలలో పడిపోకుండా, మీ సన్నిధిని నిరంతరము గ్రహించే ఆత్మీయ నేత్రాలను నాకు దయచేయండి.
ప్రభువా, నాలో ఏదైనా లోపము ఉంటే నన్ను క్షమించి, మీ పరిశుద్ధాత్మతో నన్ను నడిపించండి. మీ కుడిచేతిలో ఉన్న నిత్య సుఖములను, మీ సన్నిధిలో ఉన్న సంపూర్ణ సంతోషమును నేను ప్రతిరోజూ అనుభవించే భాగ్యాన్ని నాకు ప్రసాదించండి. నా ఆలోచనలు, నా క్రియలు మీకు అనుకూలంగా ఉండునట్లు నన్ను దీవించండి.
యేసు నామములో వేడుకొనుచున్నాను తండ్రీ, ఆమెన్.”
