యేసుతో ప్రతి ఉదయము:-
ఈరోజు దేవుని వాగ్దానము :-
ఆపత్కాలమున ఆయన తన పర్ణశాలలో నన్ను దాచును. కీర్తనలు 27:5
దావీదు దేవునిపై ఉన్న అచంచలమైన నమ్మకాన్ని, ఆయన ఇచ్చే ఆశ్రయాన్ని ఈ వాక్యం ద్వారా తెలియజేస్తున్నాడు.
1. ఆపత్కాలమున (కష్ట సమయాలలో)
మన జీవితంలో అనుకోకుండా వచ్చే శ్రమలు, బాధలు, ఒంటరితనం, లేదా శత్రువుల నుండి వచ్చే ఇబ్బందులను ఇది సూచిస్తుంది. అందరూ మనల్ని విడిచిపెట్టినా, పరిస్థితి ఎంత ఘోరంగా ఉన్నా దేవుడు మనకు తోడుగా ఉంటాడనే నమ్మకాన్ని ఇది ఇస్తుంది.
2. తన పర్ణశాలలో (ఆయన గుడారములో)
పర్ణశాల లేదా గుడారము అనేది దేవుని సన్నిధికి, ఆయనతో ఉండే సహవాసానికి ప్రతీక. పాత నిబంధన కాలంలో గుడారము అనేది పరిశుద్ధమైన స్థలము. దేవుడు మనల్ని వేరే ఎక్కడో కాదు, ఆయన స్వంత నివాస స్థలంలో, ఆయన చెంతనే దాచి ఉంచుతాడు. అంటే ఆయన మనకు ఇచ్చే భద్రత అత్యున్నతమైనది.
3. నన్ను దాచును (రక్షణ మరియు ఆశ్రయం)
శత్రువు కంటికి కనబడకుండా, ఏ కీడూ మనకు తాకకుండా దేవుడే స్వయంగా మనకు కవచంలా నిలబడతాడని దీని అర్థం. లోకంలో ఎంతటి తుఫాను వచ్చినా, దేవుని ఆశ్రయంలో ఉన్నవారికి సంపూర్ణమైన శాంతి, క్షేమము దొరుకుతాయి.
జీవితంలో ఎలాంటి కష్టాలు, ఆపదలు ఎదురైనా అధైర్యపడాల్సిన అవసరం లేదు. దేవుడిని నమ్ముకున్న వారిని ఆయన తన సొంత బిడ్డలుగా చూసుకుంటూ, తన సన్నిధి అనే సురక్షితమైన చోట దాచి కాపాడుతాడు అనే ధైర్యాన్ని ఈ వాక్యం మనకు ఇస్తుంది.
ఇది కధ కాదు యదార్ధ సంఘటన :- ఒక హృదయపూర్వకమైన మరియు విశ్వాసంతో కూడిన కథ. దేవుని వాగ్దానం ఒక కుటుంబంలో ఎలాంటి కార్యం చేసిందో ఈ చిన్న కథ ద్వారా చూద్దాం.
రవి, లత దంపతులకు ముగ్గురు పిల్లలు. 11 ఏళ్ల పెద్దమ్మాయి స్నేహ, 10 ఏళ్ల బాబు చరణ్, మరియు అందరికంటే చిన్నదైన 8 ఏళ్ల దీపిక. ఆ ఇల్లు ఎప్పుడూ పిల్లల నవ్వులతో, అల్లరితో కళకళలాడుతూ ఉండేది. కానీ ఒకరోజు ఆ సంతోషంపై ఒక పెద్ద పిడుగు పడింది. పిల్లల అమ్మ లతకు క్యాన్సర్ అని అది కూడా 4థ్ స్టేజి అడ్వాన్స్డ్ కి ఇంకా ఎంత కాలము బ్రతుకుతుందో చెప్పలేము అని డాక్టర్లు చెప్పారు .
ఆ వార్త వినగానే రవి గుండె పగిలిపోయింది. కీమోథెరపీల వల్ల లత చాలా బలహీనపడిపోయింది. ఒకప్పుడు ఎంతో యాక్టివ్గా ఉండే అమ్మ, ఇప్పుడు మంచానికే పరిమితమై, జుట్టు రాలిపోయి,బలహీనముగా బాధపడుతుంటే పిల్లలు తట్టుకోలేకపోయారు.
కానీ ఆ కుటుంబానికి దేవునిపై గట్టి నమ్మకం ఉంది. ఒక రాత్రి, హాస్పిటల్ నుండి వచ్చిన రవి పిల్లల ముగ్గురినీ దగ్గరకు తీసుకున్నాడు. అందరి కళ్లల్లో కన్నీళ్లు ఉన్నాయి. రవి బైబిల్ తీసి, కీర్తనలు 27:5 వాక్యాన్ని చదివాడు:
“ఆపత్కాలమున ఆయన తన పర్ణశాలలో నన్ను దాచును.”
ఆయన పిల్లలతో ఇలా అన్నాడు, “పిల్లలూ, ఇప్పుడు మన కుటుంబానికి ఇది ఆపత్కాలం. కానీ దేవుడు అమ్మను, మనల్ని ఆయన గుడారంలో దాచి కాపాడతాడు. మనం ఈ వాగ్దానాన్ని పట్టుకుని ప్రార్థిద్దాం.”
ఆ రోజు నుండి ఆ ఇంట్లో ఒక అద్భుతమైన మార్పు మొదలైంది. ఆ చిన్న పిల్లలు ముగ్గురూ ఒక సైన్యంలో నిలబడ్డారు.
11 ఏళ్ల స్నేహ పెద్దమ్మాయిగా బాధ్యత తీసుకుంది. తనే చిన్న వయసులోనే వంట చేయడం నేర్చుకుంది, చెల్లిని, తమ్ముడిని చూసుకుంది. రోజూ రాత్రి అమ్మ పక్కన కూర్చుని, “అమ్మా, నువ్వు దేవుని పర్ణశాలలో ఉన్నావు, ఏ క్యాన్సర్ నిన్ను ఏం చేయలేదు” అని ధైర్యం చెప్పేది.
10 ఏళ్ల చరణ్ చదువుకుంటూనే, ఇల్లు సర్దడంలో నాన్నకు సహాయం చేసేవాడు. రోజూ ఉదయం, సాయంత్రం మోకరించి, “యేసయ్యా, మా అమ్మను నీ రెక్కల కింద దాచుకో” అని ఏడుస్తూ ప్రార్థించేవాడు.
8 ఏళ్ల చిన్నారి దీపిక రోజూ ఒక చిన్న కాగితంపై ‘కీర్తనలు 27:5’ అని రాసి, అమ్మ పడుకునే మంచం పక్కన ఉన్న గోడకు అంటించింది. అమ్మకు నీళ్లు ఇస్తూ, “అమ్మా, జీసస్ నిన్ను దాచాడు, నీకు స్వస్థత నిచ్చాడు నువ్వు త్వరగా కోలుకుంటావు ” అని ముద్దు పెట్టుకునేది.
నెలలు గడిచాయి. లత పరిస్థితి చాలా క్లిష్టంగా మారిన ప్రతిసారీ, ఆ ముగ్గురు పిల్లల మోకాళ్ల ప్రార్థన దేవుని సన్నిధికి చేరేది. డాక్టర్లు కూడా “ఆమెలో ఉన్న విల్ పవర్, కుటుంబం చూపిస్తున్న నమ్మకం ఆశ్చర్యకరం” అనేవారు. ఆ కీమోథెరపీల నరకయాతనలో కూడా లతకు దేవుడు ఒక తెలియని ప్రశాంతతను ఇచ్చాడు. శత్రువు లాంటి ఆ వ్యాధి ఆమెను మింగేయకుండా, దేవుడు నిజంగానే ఆమెను తన “పర్ణశాల” అనే రక్షణ వలయంలో దాచి ఉంచాడు.
రెండు సంవత్సరాల సుదీర్ఘ పోరాటం తర్వాత… ఒకరోజు డాక్టర్లు రిపోర్టులు చూసి నవ్వుతూ రూమ్లోకి వచ్చారు. “ఇది నిజంగా ఒక మిరాకిల్! లత బాడీలో ఇప్పుడు ఒక్క క్యాన్సర్ కణం కూడా లేదు. షి ఈజ్ కంప్లీట్లీ క్యాన్సర్ ఫ్రీ!” అని చెప్పారు.
ఆ వార్త వినగానే రవి, లత ఆనందభాష్పాలు కార్చారు. ఇంటికి రాగానే, ఆ ముగ్గురు పిల్లలు అమ్మను గట్టిగా హత్తుకున్నారు. 8 ఏళ్ల దీపిక గోడకు ఉన్న ఆ వాక్యం వైపు చూపిస్తూ, “చూశావా నాన్నా, దేవుడు అమ్మను దాచి కాపాడాడు!” అంది.
ఆ ఆపత్కాలంలో దేవుడు కేవలం లతకు ఆరోగ్యాన్ని ఇవ్వడమే కాదు… స్నేహకు బాధ్యతను, చరణ్కు క్రమశిక్షణను, చిన్నారి దీపికకు అచంచలమైన విశ్వాసాన్ని ఇచ్చాడు. ఆ ముగ్గురు చిన్న పిల్లల జీవితాల్లో దేవుని వాక్యం ఎంత సత్యమైనదో రుజువైంది. ఆ కుటుంబం అంతా కలిసి మోకరించి, తలలు వంచి దేవునికి కృతజ్ఞతా స్తుతులు చెల్లించారు.
విశ్వాస సహిత ప్రార్థన
ప్రేమగల పరలోకపు తండ్రీ,
యేసుక్రీస్తు పరిశుద్ధ నామములో నీ పాదాలకు వందనాలు చెల్లిస్తున్నాము ప్రభువా. నీవు ఆశ్రయదుర్గమువు, ఆపత్కాలములో నమ్ముకొనదగిన సహాయకుడవు.
దేవా, “ఆపత్కాలమున ఆయన తన పర్ణశాలలో నన్ను దాచును” అని నీవు ఇచ్చిన శ్రేష్టమైన వాగ్దానాన్ని బట్టి నీకు స్తోత్రాలు. నాయనా, ఈ సమయంలో ఎవరైతే క్యాన్సర్ లేదా ఇతర భయంకరమైన వ్యాధులతో బాధపడుతున్నారో, వారిని నీ హస్తాలకు అప్పగిస్తున్నాము. ముఖ్యంగా ఆ తల్లిని నీ కృపగల హస్తాలలో దాచండి. శత్రువు లాంటి ఆ వ్యాధి ఆమె శరీరంలో నుండి యేసు నామములో ఇప్పుడే లయమైపోవును గాక!
తండ్రీ, ఆ చిన్న పిల్లల ప్రార్థనలను ఆలకించండి. 11 ఏళ్ల స్నేహ, 10 ఏళ్ల చరణ్, 8 ఏళ్ల దీపిక లాంటి చిన్న బిడ్డల అమాయకమైన, విశ్వాసంతో కూడిన ప్రార్థనలను నువ్వు చేర్చుకుంటావని నమ్ముతున్నాము. వారి కన్నీళ్లను తుడవండి. ఆ చిన్న హృదయాలకు నీవే ధైర్యాన్ని, నెమ్మదిని దయచేయండి.
సమస్త జ్ఞానమునకు మించిన దేవుని సమాధానము ఆ కుటుంబానికి తోడుగా ఉండును గాక. డాక్టర్ల వైద్యానికి నీ పరలోక జ్ఞానాన్ని, స్వస్థతను తోడు చేయండి. మనుషులకు అసాధ్యమైనది నీకు సాధ్యమే అని మేము నమ్ముతున్నాము. నీ పర్ణశాల అనే సురక్షితమైన చాటున ఆ తల్లిని, ఆ కుటుంబాన్ని దాచి, ఎలాంటి కీడు వారికి తాకకుండా సంపూర్ణ ఆరోగ్యముతో, సంతోషముతో వారిని లేవనెత్తమని యేసు అతి పరిశుద్ధ నామములో అడుగుచున్నాము తండ్రీ… ఆమేన్.
“విశ్వాససహితమైన ప్రార్థన రోగిని స్వస్థపరచును, ప్రభువు అతని లేపును.” (యాకోబు 5:15)
